پیدا





علم موسیقی در

درخواست حذف اطلاعات

در میان فقهای انی مانند شهاب الدین الهیثمی و ابن الدنیا بوده اند که موسیقی را ی ره لهو و لعب می دانستند و آن را مکروه یا حرام تلقی می نمودند. فار معتقد بود که موسیقی نمی تواند هرگونه ح روحی یا هر نوع شور و هیجانی را در شخص برانگیزد. ابن زیله نیز معتقد بود که موسیقی می تواند شخص را به ارتکاب عمل گناه بکشاند. با این حال، ابوحامد محمد غزالی، موسیقی و سماع را جایز دانسته است. موسیقی در بغداد در بغداد، خلفای عباسی چون هارون الرشید و مأمون از موسیقی حمایت می نمودند، در زمان متوکل و منتصر هم چنان موسیقی در دربار خلافت رونق داشت. در این دوره بسیاری از موسیقی دانان برجسته چون ابن طاهر خزائی، قریص جراحی، جحظه برمکی جذب دستگاه خلافت شدند. موسیقی ایرانی نوشتار اصلی: موسیقی ایرانی بسیاری از موسیقیدان های بغداد، ایرانی تبار بودند، از جمله سرخسی، زکریای رازی، رودکی و راتبه نیشابوری. موسیقی اسپانیای مسلمان در اسپانیای مسلمان، در دوران فرمان روایی امویان اندلس از موسیقی حمایت بسیاری به عمل آمد. مدارس بسیاری برای پرورش دختران آوازه خوان بنیاد نهاده شد؛ بسیاری از این دختران وارد دربار حکمرانان اموی اندلس می شدند؛ بزرگ ترین خنیاگر اندلس عباس بن نسائی بود همچنین زریاب نوازنده بربط و مخترع گیتار ایرانی تبار در این سرزمین می زیست. نظام موسیقایی در اندلس همان نظام عربی رایج در شرق بود که بر گام های فیثاغورس مبتنی بود دیدگاه به موسیقی در میان فقهای انی مانند شهاب الدین الهیثمی و ابن الدنیا بوده اند که موسیقی را ی ره لهو و لعب می دانستند و آن را مکروه یا حرام تلقی می نمودند. فار معتقد بود که موسیقی نمی تواند هرگونه ح روحی یا هر نوع شور و هیجانی را در شخص برانگیزد. ابن زیله نیز معتقد بود که موسیقی می تواند شخص را به ارتکاب عمل گناه بکشاند. با این حال، ابوحامد محمد غزالی، موسیقی و سماع را جایز دانسته است